Naturalnie
Strasznie się stresowałam ostatnio, bo koniec roku tuż tuż, a mój „biznesplan” na rok 2018 zakładał, że dopisuję drugą książkę, Tatiana i pan Wogelkow. W ostatnich tygodniach miałam natłok wydarzeń i zero wolnej przestrzeni do wyciszenia i pisania, dlatego podłapałam lekkiego doła, że nie zdążę. Mimo wszystko własny deadline w takiej pracy jak moja, zobowiązuje …
Czytaj dalej „Własny deadline i ważność wewnętrznych ustaleń”
Konrad Kruczkowski, który pisze fajne krótkie felietony do katolickiej Aletei, poruszył jeden z najważniejszych dla chrześcijaństwa wątków – pomoc innym. Pisze, że dla potrzebujących proszenie o pomoc jest wstydliwe, bo nie chcą czuć się kimś gorszym, nieudacznikami. Że nikt się potem nie chce przyjaźnić z tymi, którym musi pomagać. Oraz że osoby, które doświadczają pomocy, …
W 2006 roku napisałam większe opowiadanie o ekscentrycznym antykwariuszu Wogelkowie. Jan Wogelkow wbrew swojej woli, przekonaniom, pozycji społecznej i rozumowi zakochuje się w Ukraince, Tatianie. Tatiana karmi bezpańskie koty, których on nienawidzi. Wynikają z tego różne komiczno-tragiczne perypetie, głównie na skutek tego, że relacja z Tatianą rozwija się tylko w głowie introwertycznego Wogelkowa. Ona sama …
Czytaj dalej „Świat, którego już nie ma. Tatiana i pan Wogelkow”
Bardzo trudno jest mi napisać coś o wolności kobiet i powracającej jak bumerang aborcji. Najchętniej w ogóle nie pisałabym w tym temacie, tak bardzo wydaje mi się zszargany przez wszystkie strony. Niestety nie mogę swoich przemyśleń dłużej zachowywać dla siebie, bo poprzez moje – i wasze – milczenie, w Polsce dzieją się dziś rzeczy tyle …
Czytaj dalej „Aborcja i Czarny Protest. Potrzeba empatii i zrozumienia”
Dziś pomyślałam, że zbyt długo zaniedbuję blog, prawie na nim nie pisząc. Po części przez to, że pracuję – już prawie od roku – nad książką (nie o gotowaniu!). Głowa może być w jednym miejscu na raz, ale ostatnio nawet na fejsa częściej wrzucam codzienne memy i virale niż krótkie bodaj komentarze do rzeczywistości. Częściowo …
Coraz częściej mówi się o tym, że smartfony zagrażają komunikacji międzyludzkiej. Tej prawdziwej, realnej. Właśnie przeczytałam tekst Basi Stawarz o nowojorczykach uwiązanych do smyczy swoich telefonów i chyba skrystalizowała mi się teoria, że smartfony jednak niczemu nie zagrażają. One po prostu zmieniają i uzupełniają komunikację, tak jak zmienił ją prąd, telewizor czy samochód. Choć sama …
Czytaj dalej „Czy smartfony zagrażają komunikacji? Zmiany zachowania dopasowane do epoki”
Monika Czaplicka publikuje ostatnio serię na temat zarobków w branży szkoleniowej. Zagadnienie to przenosi się na inne, podobne obszary działania. Sam problem, który Monika porusza, rozbierając cenę za szkolenie na czynniki pierwsze, jest szerszy. Bo jak przeliczyć i wliczyć w cenę za usługę czy doradztwo lata, jakie się spędziło na doskonaleniu, kształceniu, douczaniu siebie? Wszystkie …
Czytaj dalej „Zbyt wysokie kompetencje przeszkadzają w zarabianiu”
Bardzo martwi mnie kierunek, który obrała ostatnio Polska, zarówno wewnętrznie, jak i na arenie międzynarodowej. Martwi mnie to, że coraz silniej (i głośniej!) pogrążamy się w zacofanym systemie myślenia narodowego, które już tak bardzo nijak ma się do tego, w którym kierunku rozwija się świat. Żyjemy na złamie epok – przemysłowego modernizmu, coraz prędzej odchodzącego …
Czytaj dalej „Imigranci z Syrii. Ksenofobia opóźnia nowoczesny rozwój”
Chyba wszyscy już coś powiedzieli na ten temat, ale powiem i ja, choć mi się mało kiedy chce wchodzić w środowiskowe spory, ale w końcu i ja mam w nim korzenie. Sprawa dotyczy polskiego pisarza Szczepana Twardocha, który wszedł we współpracę reklamową z Mercedesem, od czego… rozwarła się w niebiesiech Polska Dupa Boleściwa, znana na …
Czytaj dalej „Twardoch i Mercedes, czyli etos polskiego nędzarza vs. marka osobowa”
Nigdy, przenigdy nie mogłam zrozumieć, dlaczego oficjalne gazety pozwalają na nienawistne komentarze, uwłaczające godności innych. Nigdy nie byłam w stanie pojąć, jak możliwe jest to, żeby administracja dopuszczała do takich toksycznych wyziewów hejtu na swoich forach. Odkąd pojawił się internet, uważałam to za niegodne zachowanie ze strony nie tylko hejterów ale i administratorów i do …
Czytaj dalej „Hejt, homofobia i śmierć – to naprawdę mogło być twoje dziecko”
