Naturalnie
Miałam to szczęście, że urodziłam się na wsi dostatecznie dawno temu, by jeszcze zaznać mocy, jaką kiedyś miały starsze kobiety, i jak ważne były kontakty z nimi dla tych młodszych. Jako mała dziewczynka byłam świadkiem różnych wspólnotowych czynności, grabienia, młócenia, skubania piórek czy nawet normalnych uroczystości i odwiedzin, w których uczestniczyła starszyzna wsi. Mieszkaliśmy z …
Czytaj dalej „Samotność rodzicielstwa i tęsknota za kobiecą dojrzałością”
Siedziałyśmy niedawno ze znajomą, której córka jest młodsza od mojego syna zaledwie o parę miesięcy i narzekały na własne dzieci w wieku dojrzewania. Powiedziałam, że coraz bardziej narasta we mnie bunt przeciw temu, co się dzieje, i że zaczynam odczuwać, jak powoli rozchodzą nam się drogi z moim osiemnastoletnim już synem. Kocham go, lubię, podziwiam …
Wchodzę sobie czasem na popularne blogi filmowe, czytam co młodzi (zazwyczaj) ludzie piszą i tak sobie myślę: „O bosz, naprawdę nikt nie pokazał im, co mają oglądać”… Zapewne za sprawą tego, że niewiele jest informacji o tym jak kształtować gust filmowy dzieci i nastolatków. Któregoś dnia z ciekawości weszłam na Filmwebowe konto mojego syna i …
Czytaj dalej „Jak kształtować gust filmowy dzieci. Steven Spielberg.”
*Wpis dla matek. Dzieciom wstęp wzbroniony. Drogie matki młodych mężczyzn, dziś podzielę się z wami pewnym traumatycznym macierzyńskim odkryciem, choć zanim to uczynię, poproszę was o włączenie sobie tego mało grzecznego klipu, żeby wprawić się we właściwy nastrój i tak całkiem nie rujnować sobie dnia: Otóż w trakcie jednej z luźnych rozmów o trudach samotnego …
Czytaj dalej „Filmy o niegrzecznych mamach, Laurel Canion i Adore”
Około ósmego roku życia mój syn, od urodzenia potworny domator i piecuch, zmienił się na tyle, by zaświeciło się światełko nadziei na wspólną podróż. Wprowadzanie jakichkolwiek zmian w jego wcześniejsze życie wiązało się z dużym ryzykiem; mimo całej swobody, jaką przejawiał w domu, a nawet w oswojonej w pewnym momencie szkole, zupełnie nie lubił podróżować. …
1999. Synek zaczyna kumać upływ czasu. S: Mamo, a ty ile masz lat? M: 25. S (z podziwem i niedowierzaniem): O niee, tyle ludzie nie żyją… 2010. Synek zaczyna kumać, że nie jest jedyny w moim życiu. Coś mu świta, przyznaję więc że się z kimś spotykam. S: (wstrząśnięty): Przecież jesteś już za stara na …
Stara notatka z 2010 roku. Czytałam wtedy z ciekawością o porodzie lotosowym (nie żebym coś w tej kwestii planowała), który przypomniał mi i wyjaśnił, co 17 już lat temu stało się ze mną na porodówce. Cytat: „Kiedy rodzącej kobiecie nic i nikt nie przeszkadza, osiąga ona specyficzny stan świadomości, tak jakby odcięcia się od świata …
Czytaj dalej „Coś o instynktach Biegnącej z Wilkami i rodzeniu”
Syn (lat 17, wymuszając zgodę na zrobienie rzeczy niedozwolonej): Przez to, że próbujesz mnie uchronić przed doświadczeniem czegoś złego, co sama już poznałaś, ja nie wiem, co jest dobre, a co złe. Blokujesz mi doświadczenie złego, przez co nie mam motywacji do robienia w ogóle czegokolwiek. Matka (wystarczająco stara, wijąc się i wyjaśniając, że w …
Na marginesie stale powracającego tematu o tym, że dzieci można, a nawet należy bić z obowiązku i z miłości. Mieliśmy w dzieciństwie takiego sąsiada, który z ojcowskiego obowiązku lał swoje dzieci. Słyszałam o tym biciu, ale raz byłam świadkiem takiego zdarzenia. Miałam może osiem, może dziesięć lat, kiedy mama wysłała mnie do sąsiadki ze składnikami …
Żyjemy w takiej kulturze, w której zaufanie do drugiej osoby, a już szczególnie zaufanie do dziecka jest bardzo niskie. Tymczasem nasze dzieci nieraz zaskakują swoją dojrzałością, odpowiedzialnością i sposobem myślenia. Warto dać im kredyt zaufania, skoro już tak dużo inwestujemy w ich wychowanie. Zaufanie do dziecka jest przecież formą zaufania do siebie, do własnych metod …
Czytaj dalej „Zaufanie do dziecka, które stopniowo dorośleje”
