Naturalnie
W Rzeszowie nigdy nie byłam inaczej niż w pociągu przejazdem w stronę Przemyśla i Ukrainy, ale w końcu musiało się stać. Jest tam takie Stowarzyszenie Pro Carpathia, które zrzesza ciekawych ludzi, udowadniających, że na tak zwanej prowincji dzieje się wiele dobrego. Szczególnie w tym obszarze, który dotyczy mojej słabości, czyli dobrego jedzenia. Właśnie oglądam sobie …
Czytaj dalej „Tradycje kulinarne na Podkarpaciu. Gdzie te smaki dzisiaj?”
Dziś dużo na moim fejsie było o maturach i kondycji naszego szkolnictwa. Przypadkiem otworzyłam film z Adrienem Brodym, bo miała to być jego druga po Fortepianie rola. Opis widziałam całkiem głupi, coś o nauczycielu i trzech kobietach, które zmieniają jego życie, tymczasem film jest dokładnie o schyłkowej kondycji edukacji, o rozjeżdżaniu się komunikacji pomiędzy ludźmi …
Ładny, ładny film. Mądry i pięknie złożony. Chłopięcy i chłopięco męski, ale bardzo uniwersalny. Dawno nie byłam tak poruszona. Koniecznie. Tej reżyserki widziałam jeszcze Braci i Tuż po weselu, oba mocne.
Od paru dni lecę kolejno z Sagą Star Wars. Nie da się ukryć, że pierwotne części po czasie nadal ogląda się z przyjemnością, podczas gdy te późniejsze (I, II i III) ogląda się już tylko ok. Te ostatnie pewnie wystarczą mi już do końca życia. Planuję jeszcze przewinąć całego Aliena, zobaczymy jak wygląda po latach. …
Jestem matką na parę tygodni przed maturą, dlatego chętnie sięgam wszędzie, gdzie mogę zdobyć informacje o pokoleniu mojego syna. Bardzo przydałyby mi się jakieś rozgarnięte blogi parentingowe, takie 16+. Rodzicielstwo w tym okresie jest jednym z trudniejszych, bo wymaga odróżnienia tego, co jeszcze przynależy do rodzica od tego, co pochodzi ze strefy (dorastającego) dziecka. Pokolenie …
Czytaj dalej „Skins. O nastolatkach i rodzicach w świecie połamanego tabu”
Trzeci sezon House of Cards jest znakomity, od połowy bodaj najlepszy ze wszystkich; jest też najbardziej wymagający. Ani odrobinę nie dziwi mnie spadek jego popularności – przestał być łopatologicznie prosty, wdał się w złożone subtelności, które trzeba umieć zauważyć. Jest też znacznie bardziej ponury i cięższy od poprzednich. To nie tylko szczebel międzynarodowej, wyraźnie nawiązującej …
Czytaj dalej „House of Cards S03 – najgłębszy i najmocniejszy”
UWAGA, nie czytać bez oglądania – SAME SPOILERY. Proszę nie czytać również, jeśli się ma problemy natury religijnej. Ktoś polecił na fejsie ten film, więc do niego zerknęłam bez żadnych oczekiwań. No może tylko jednego – że mnie nie znudzi. Nie znudził, dobrze mi się oglądało i nawet niespecjalnie zajmowałam się interpretacją go w jakichkolwiek …
Czytaj dalej „Predestination, 2014. Wewnętrzna walka wcieleniowa?”
3.29 w nocy wysiadam z pociągu w KRK z trzema zupełnie różnymi tekstami do napisania w głowie i bez pojęcia od którego zacząć. O 16.41 po normalnym śniadaniu, trzech godzinach odrabiania zaległości na fejsie i nareszcie dobrej kawie zaczynam od tego, który jest najaktualniejszy – od zimowej edycji See Bloggers. To już ROK i tydzień …
Czytaj dalej „See Bloggers, merytoryczna piguła z procentami na przyszłość”
Przypadki nie chodzą po ludziach, a już zwłaszcza po mnie, ale niemal przypadkiem poznałam album 100 portretów w gdańskim mieszkaniu Renaty Dąbrowskiej. Tak się poskładało, że przypadkiem zanocowałam w jej mieszkaniu po BFG. Inaczej pewnie nigdy nie wzięłabym do ręki tej bardzo osobistej księgi, a byłoby mi bardzo szkoda. Dąbrowską poznałam, kiedy przyjechała do Krakowa, …
Czytaj dalej „Fotografia reportażowa Renaty Dąbrowskiej: Lubię ludzi.”
Cały dzień się zastanawiam, czy pisać ten tekst, bo jeszcze chwila i przylgnie do mnie łatka czepialskiej, ale tak sobie myślę, że jak ja tego nie napiszę, to nikt nie napisze i w sumie będzie szkoda. Instynktownie nie ciągnęło mnie do pojechania na piątą edycję Food Blogger Fest do Warszawy, ale wybrałam się. Raz, że …
Czytaj dalej „Food Blogger Fest. Bardzo zmarnowany potencjał”
